Doğa var, teknoloji var; ama kontrol insanda. İyi ya da kötü, eksik ya da tam, yakışsa da yakışmasa da her karar insana aittir… ta ki doğa yeniden dengeyi kurana kadar. Artırılmış gerçeklik bu müdahaleleri simgeler; insan çekildiğinde, doğa kendi yolunu çizerek bunu ispatlar.

Sarı Öküz hikâyesi, birlik fikrinin ne kadar kırılgan, korkunun ise ne kadar bulaşıcı olduğunu anlatır. Sanat açısından Sarı Öküz, bireyin toplumda kurban edilmesini simgeler ve “öteki” bir kez teslim edildiğinde, geriye kalanların güvenliği de bir yanılsamaya dönüşür.

Bu tasarım, Anadolu’nun sözlü kültüründeki bilmece geleneğini çağdaş bir yorumla ineğin bedeninde yeniden kurar. Siyah-beyaz bulmaca yüzeyi soru ve cevap arayışının heyecanını yansıtır. Bilmece, kuşaktan kuşağa aktarılan öğretici bir kültürdür. Sütlü Bulmaca, oyun ile bilgi arasında kurulan görsel bir köprüdür.

Şık Süt, ineği üretim ve kırsallık bağlamından koparıp dantellerle süslü bir sahne figürüne dönüştürür. Doğallık ile yapaylık, masumiyet ile gösteriş arasındaki ironi; değerin, görünürlüğün ve insanın doğayı estetikleştirme arzusunun mizahi bir sorgusunu sunar. Çağdaş seramik bir anlatı kurar.

Bu eser, insanın yaşamını sürdürebilmek için hayvanlarla ve doğal döngülerle kurduğu vazgeçilmez ilişkiyi görünür kılar. Sütaş’ın 50.yılını anarken bu başarının aynı zamanda çevreyle kurduğumuz saygı ve sevgi çerçevesinde yeşeren ilişkiye de ait olduğuna atıfta bulunur.

Bu çalışma, Sütaş’ın 50 yıldır hayatın içindeki anlara eşlik edişini anlatır. İkonik reklamlardan ilham alan benekler; oyun oynayan çocuklar, paylaşılan sofralar ve ailemizle, dostlarımızla güzelleşen küçük hikâyelere dönüşerek Sütaş’ın sıcaklığını hissettiren nostaljik bir yolculuk sunar.

“Milky Way”, gökyüzünün büyüleyici ihtişamını yeryüzünün tanıdık simgesiyle buluşturuyor. Tasarım hem sütün kaynağına hem de galaksiye atıfta bulunan eğlenceli bir kelime oyunu üzerine kurulu. Yıldızlar ve nebulalarla bezenen bu çalışma, evrenin görkemi ile doğanın mucizeleri arasında bir köprü kuruyor.

İnek figürü üretim ve bereketin simgesidir; besleyen bir beden olarak kadın emeğiyle sembolik bir bağ kurar. Anadolu’da kadınlar, bastırılan seslerini oya ve dantellerle bir dile dönüştürmüştür. Heykel, sessizliği aşarak besleyen ve taşıyan kadın varlığını görünür kılan bir bellek alanına dönüşü.

Bu çalışmada Sütaş ineği, figür ve alan ilişkisi üzerinden ele alınır. Soyut çizgiler ve boya katmanları figürü çevresiyle etkileşim içinde gösterir. Figür; hafıza, emek ve endüstriyel bağlamın izlerini taşır. Boşluklar ve çizgiler izleyiciyi aktif bir algı sürecine davet eder.

Sütaş ineğimi hem hayatta kendi şeklini keşfetme cesareti olanlara, hem çocuk halini kucaklayanlara ve de bu kadar eğlenceli bir projeyi hayata geçiren Sütaş’a bir teşekkür olarak tasarlamak istedim. Tasarlarken çok eğlendim ve 10 yaşındaki benim, şimdiki benle gurur duyacağını düşündüm.

Heykelin yüzeyinde gökyüzü ve yeryüzü bütüncül bir anlatı oluşturur. Takımyıldızlar zaman ve sürekliliği, yeşil formlar toprağın bereketini, süt damlaları yaşamın kaynağını simgeler. Bu sembolik anlatı, Sütaş’ın doğa, çevre ve sürdürülebilirlikle kurduğu bağı kültür ve kozmos üzerinden görünür kılar.

İnek; sadece bir besin kaynağı değil, yaşamın sürdürüldüğü bütüncül bir coğrafyanın sembolüdür. Gövdesindeki pastoral tasvir, modern hayattan doğal köklere dönüşü simgeler. Sürrealist bu eser; doğa ile canlının kopmaz bağını ve yaşamın iç içe geçmiş bir döngüsü olduğunu bütün dengesi ile anlatır.

Gündelik akışta gözden kaçan detayların oluşturduğu bütünü irdeleyen bu eser, parçaların senteziyle ortaya çıkan aydınlık etkiyi vurgulamaktadır. Renklerin birlikteliği ve yapraklarla somutlaşan farkındalık anları üzerinden, izleyici yaşamın ve sanatın özündeki ayrıntıları keşfetmeye davet edilmektedir.

Telaşlı gündelik ritimlerimizde unuttuğumuz durma hali burada kendini hatırlatıyor.90’larda bir çocuğun okuldan gelip, bir bardak süt ve kurabiyeyle çizgi film izlediği, koltuğa ters yatıp tavanı izlediği ve halıda yuvarlandığı neşeyi hatırlatan karakterler; kurabiyelerine eşlik eden sütün asıl sahibini hamağı yapıyor ve onu sarıp sarmalıyor.

Bu projede hepimizin tanık olduğu bir hikâyeden yola çıktım. Henüz orta yaşını yeni tamamlamış olan kırsaldaki Zeynep’ten bahsedeceğim. Erkek egemen kültürel örüntünün içerisinde kadının ve/veya kadın olmanın hüznünü taşıyan zamansız bir döneme tanıklık eden bir kadın.

Bu tasarımda doğanın döngüsel ritmi ve sürekliliği; çiçek, yaprak ve dal motifleriyle vurgulanır. Turuncu, mor, yeşil ve mavi tonları mevsimsel dönüşümü, biyolojik çeşitliliği ve yaşam enerjisini temsil eder. Akışkan çizgiler, doğanın içsel uyumunu, dengeyi ve canlılığın kesintisiz akışını anlatır.

Kuş yemişi, toprağın belleğini taşır. Gözleri kapalı kuşlar, bitmiş bir yolculuğu değil, henüz başlamamış bir düşü temsil eder. İnek bu düşlerin çobanıdır; yön vermez, yalnızca taşır. Göç, yalnızca kanatların hareketi midir, yoksa bedenin hafızasında taşınan bir sessizlik de göç sayılır mı?

Hem seramik sanatçısı hem de endüstriyel üretimde yer almış biri olarak bu çalışmada üretim geçmişimle temas kurdum. Duvar karoları işlevlerinden ayrılarak mozaik bir anlatı yüzeyine dönüştü. Parçalar, emek ve zamanı görünür kılarak doğayla uyumlu üretimin bütünlüğünü temsil ediyor.

İnek, kırın sesi oldu.
Toprak ritim, renk nota.
Bu çalışma doğayı anlatmaz; dinler.

Doğa ile bütünleşme fikrini merkeze alan bu çalışma, inek figürünün çevresiyle olan ilişkisi üzerinden şekillenir. Figür, bu ilişkiyle birlikte dönüşerek canlılık ve umut hissini üzerinde taşır. Çalışma, var olan dengeler korunduğu sürece gelişen bir yaşam hâlini görünür kılar ve bu ilişkinin değerine dikkat çeker.

Bu çalışma, kuşakların belleğine kazınmış, modern dünyanın en bilindik medya simgelerinden olan test kartından ilham alır. Doğa ile endüstriyel üretim arasındaki ilişkiyi görünür kılarak izleyiciye ironik ve düşündürücü bir estetik deneyim sunarken pop-art etkisiyle güncel bir ifade dili oluşturur.

İnek formu, bereketin ve yaşamın simgesi olarak rölyef dokusuyla Sessiz Miras’a dönüştü. Anne doğayı ve emeği, yavru ise bu emeğin meyvesi ve yarına taşınacak umudu temsil eder. Sanatsal anlamda hem güçlü bir teknik hem duygusal bir hikâye taşıyan bu çalışma doğa ile yaşam arasında görünmez bağdır.

Bu heykel, Sütaş’ın çocukluktan bugüne uzanan yolculuğunu ve şehirlerle birlikte büyümesini simgeler. Sırtındaki evler yaşamları, aileleri ve kuşakları temsil eder. İnek figürü besleyen, büyüten ana formdur. Eser, markanın doğa, insan ve şehirle kurduğu kalıcı bağı anlatır.

Bu oturan boğa, sakin gücün simgesidir. Turkuaz, toprağın huzurunu; altın ise içsel asaleti yansıtır. Sessizlik, sabır ve hareket etmeden hükmeden bir duruşu anlatır.

Bu eser; çocukluk, gençlik ve eğitim sürecimde tuttuğum eskiz, karalama, günlük vb. defterlerden beslenen kişisel görsel hafızadır. Kasap vitrinlerindeki kesit mantığından esinlenerek pop art tarzında her parçayı ayrı bir “sayfa” hâline getirip neşeli olacak şekilde belleğimden bir şeyler ekledim.

Bu tasarım, Sütaş’ın “hayat, süt, sağlık ve aşk” değerlerini çağdaş sanat diliyle yorumlar. Ambalaj atıklarının dönüştürülmesiyle, üretimden doğaya uzanan bağ vurgulanırken; geleneksel Türk sanatlarından esinlenen motifler, markanın 50 yıllık yolculuğunu estetik bir bütünlük içinde yansıtır.

Bugüne kadar Sütaş’ın dokundukları ve Sütaş’a dokunanlar, bu hikâyenin ayrılmaz parçalarıdır. Birinin eksikliği, tıpkı desenlerdeki tek bir boncuğun yokluğunda olduğu gibi, bütünü eksik bırakırdı. Renkli yüzeyler, kolektif emeği simgeler. Ortaya çıkan görüntü, birlikte var olmanın neşesini hatırlatır.

Aura in Flux, sanatçının örme temelli melez üretim pratiğinden türeyen bir çalışmadır. Resimlerdeki çoklu kimlik anlayışı, bu kez figür üzerinde değişken ve çoğul bir aura olarak karşılık bulur; sabit anlamın çözülmesine dair bir farkındalık üretir.

Bu proje, kaynaklarımızı korumaya yönelik bir duyarlılığın ürünüdür. Yeşilin giderek azaldığı günümüzde ekosistemimize dikkat çeker. Sütaş’ın sürdürülebilir üretim yöntemleri tercih etmesi projenin bir diğer çıkış noktasıdır. Bu proje, inek heykeli ile şehir hayatına bir parça doğa taşımayı amaçlar.

Geleneksel süt üretiminin sembolü olan ineği modern bir sanatsal bakış açısıyla ele alıyor. Renkli desenlerle bezeli inek figürü, doğallıkla teknolojiyi ve çağdaş estetiği birleştirerek markanın hem köklerine hem de geleceğe olan bağlılığını simgeliyor.

Spor kültürünün güncel estetiğini bir inek figürüyle yeniden kurduğum pop bir yorum. Kahverengi yoga matı toprağı simgeliyor. AirPods, akıllı saat, kırmızı oje, crop top ve tayt; günümüz spor dünyasının abartılı kodları. Termos ve dumbbell ise ironik süt-protein göndermesi.

İneği doğallığın ve üretimin evrensel bir sembolü olarak düşünür. Coğrafya, kültür ve üretim bu organik bedende biriktirilir. Türkiye’nin farklı şehirlerinden mimari izleri barındıran bu heykel, doğa, kent ve kültürün çatışmadan, üretim altında yan yana durabileceğini görünür kılmaktadır.

Bu çalışma, puantalist yaklaşımla ele alınan büyük bir inek heykeli ve yavrusu üzerinden canlıların doğumdan ölüme uzanan varoluş sürecini konu alır. Noktasal yüzey, zaman, emek ve belleğe vurgu yaparken; form, doğanın sürekliliğini, var olma içgüdüsünü ve parça–bütün ilişkisini görünür kılar.

Doğa ile insan arasındaki kadim bağı simgeler. Motifler yaşamın başlangıcını, üretimi ve aktarımı temsil eder. Renkler toprak, su ve emeği anlatır. Eser, sürdürülebilirliğin ve yaşamın kesintisiz döngüsünün görsel ifadesidir.

Sütaş’ın 50 yıllık üretim kültürünü ve doğayla kurduğu sürdürülebilir ilişkiyi sanatsal bir dille yansıtır. Atık süt kutularından oluşturulan mandala formları, bereketi, sürekliliği ve tüketim sonrası yaşamın mümkün olduğunu simgeler.

“Hadi Gülümse” Sütaş’ın 50 yıllık kurumsal hafızasını neşe ve süreklilik duygusuyla görünür kılan bir çalışmadır. Karikatürlerle kaplı inek figürü, markanın kuşaklar boyunca kurduğu samimi bağı simgeler. Eser, izleyiciyi gülümsemeye davet eder.

MÖÖ-MENT, ciddiyetle çevrili kamusal alanın ortasına bilinçli bir sapma yerleştirir. Tanıdık bir figür, beklenmedik bir yüzey ve tek bir kelimeyle izleyicinin yerleşik algısını kısa süreliğine askıya alır. Kamusal alanın alışıldık ciddiyetine küçük bir oyun alanı açarak gündelik deneyimi yeniden çerçeveler. Mizah ve doğallık, bu karşılaşmada dikkat çekmenin temel araçları hâline gelir.

Bu tasarımı yaparken amacım iç dünyamı görünür kılmaktı. Bu inek ve buzağı yalnızca bir heykel değil, zihnimin bir haritası. Çizgiler düşüncelerimi, anılarımı ve hislerimi anlatır. Tek renk, odağı çizgi ve forma taşır. Kaos ve düzen bu formda birlikte var olur.

Bu tasarım, Sütaş karikatürlerinin sade ve eğlenceli dünyasından esinlenerek bir bilmece gibi kurgulandı: “İnek ne içer?” sorusu merak uyandırır. Yaklaştıkça tipografik ve grafik detayları keşfeder, ineğin aslında ne içtiğini kendi deneyiminizle fark edersiniz. Doğallık ve mizah bir arada sunuluyor.

Sütaş’ın 50. yılı için yeniden tasarladığım inek heykeli. Porselen çiçeklerle sarılı form, baharın yeniden doğuşunu simgeler; izleyiciyi umuda ve yenilenmeye davet eder. Sütaş’la büyüyen 50 yıl, daha renkli ve barışçıl bir dünya düşüyle buluşur.

E-Cow, sürdürülebilir bir geleceği simgeleyen tasarımın merkezinde onarıcı tarım ve yenilenebilir enerji sembolleri, inek heykelinin formuna entegre olur. Isı, su ve rüzgârın verimli kullanımını temsil eden grafikler, izleyiciyi ekolojik denge kavramı etrafında düşünmeye davet eder; ineği bir figür olmaktan çıkararak bir vizyona dönüştürür. Bu tasarım, doğadan aldığını yeniden doğaya kazandıran ve kaynakların saygıyla devridaim ettiği bir yaşam modelinin yansımasıdır.

“Çiçeği Burnunda”, karahindibanın hafif uçuşundan ilhamla umut veren, müjdeli ve yepyeni başlangıçları çağrıştırır. İrili ufaklı karahindibaların oluşturduğu tarlanın içindeki inek ve buzağı, altın rengiyle bereketi simgeler.

Yaptığım tasarım, çiftlik hayatını modern girişimcilikle mizahi biçimde birleştirir. Gezgin freelancer inek, bezden minyatür eviyle dünyayı dolaşır ve sütünü online satar. Proje, tarım ve hayvancılığı gençlere eğlenceli bir dille anlatır.

Geçmişten günümüze Sütaş’ın görsel dili ile bütünleşen imgeler ineğin benekleri üzerine katmanlı bir şekilde yerleştirilmiştir. Uzaktan bakıldığında normal bir inek gibi gözüken eser yakınlaşıldığında farklı sahneler ile izleyiciyi karşılamaktadır

Bu düzenlemedeki amaç, Sütaş’ın doğallık ve saflık ilkelerini görselleştirmektir. Çevresindeki gökyüzünü, binaları, ağaçları ve gelip geçen insanları olduğu gibi, filtresiz ve saf haliyle yansıtır, doğanın şehirdeki bir uzantısı gibi durur.

Bu çalışma, gündelik yaşam ve tarımsal üretimin simgesi olan inek figürünü geleneksel süsleme sanatlarının estetik diliyle yeniden yorumlar. Altın motifler, Osmanlı ve Anadolu nakış geleneğini çağrıştırırken heykelsi form, geleneği çağdaş bir bağlama taşıyarak kültürel belleği görünür kılar.

Doğadan ilham alan bu tasarım, organik formları çağdaş bir yüzey diliyle yeniden kurgular. Akışkan desenler ve güçlü renk geçişleri, üretimle yaşam arasındaki görünmez bağı derinleştirir. Geleneksel motifler modern bir estetikte çözülerek zamansız, dengeli ve güçlü bir görsel ritme dönüşmüştür.

Sütaş sütü uyumadan önce içen çocukların gördüğü macera ve eğlenceli dolu bir rüyayı anlatır. Bir süt güğümü üzerine oturan iki çocuk, yollarını aydınlatan Sütaş süt şişesi ile macera dolu rüyaya dalar.

Harmoni, doğa, emek ve dönüşüm ilişkisini merkezine alan bir yerleştirmedir. Figüran yüzeyini kaplayan çok renkli kumaş öbekleri, bireysel parçaların bir araya gelerek oluşturduğu kolektif yapıyı simgeler; çeşitlilik, denge ve süreklilik kavramlarını bedensel bir form üzerinden görünür kılar.